Գիշերային անմիզապահությունը երեխաների մոտ

Գիշերային անմիզապահությունը երեխաների մոտ
Անգլերեն անվանումը՝ Bedwetting in children

Գիշերային անմիզապահությունը կամ գիշերամիզությունը մինչև 6 տարեկան երեխաների մոտ հաճախ հանդիպող երևույթ է:

Սակայն որոշ դեպքերում այս վիճակը կարող է պահպանվել նաև ավելի մեծ տարիքի երեխաների մոտ:

Գիշերային անմիզապահությունը երեխայի աճին և զարգացմանն ուղեկցող վիճակ է, ուստի, որպես ծնող, պետք չէ ձեր երեխային պարսավել կամ հանդիմանել: Երեխային ամաչեցնելը չէ բնավ, որ կարող է նրան օգնել, որ հաղթահարի բոլորի համար անցանկալի այս վիճակը, այլ նրա խնդիրը հասկանալը և դրա հաղթահարմանն աջակցելը:

Որոշ երեխաների մոտ նյարդային համակարգի զարգացման փուլը տևում է ավելի երկար, քան մյուսների մոտ, որի պատճառով ուղեղի և միզապարկի միջև կայուն և վերահսկելի փոխկապվածությունը ձևավորվում է ավելի ուշ տարիքում:

Գիշերային անմիզապահությունը հազվադեպ կարող է պատճառվել նաև առողջական խնդիրներից, օրինակ՝ միզուղիների վարակային բորբոքում, դիաբետ, նյարդերի կամ մկանային խնդիրներ: Նման վիճակների առկայության մասին պետք է կասկածել հատկապես այն ժամանակ, երբ երկարատև ժամանակ գիշերները «չոր» անցկացնելուց հետո երեխան դարձյալ սկսում է քնած ժամանակ «միզել տակը»:

Ահա որոշ խորհուրդներ, որոնք կարող են օգնել գիշերային անմիզապահությամբ ձեր երեխային:

  • Մինչև երեխայի պառկելը, հիշեցրեք նրան, որ գնա զուգարան:
  • Զուգարանում տեղադրեք և վառ թողեք գիշերային որևէ լուսատու և քաջալերեք ձեր երեխային, որ գիշերային ժամերին ըստ կարիքի ավելի համարձակորեն գնա զուգարան` նույնիսկ առանց ձեզ անհանգստացնելու կամ քնից հանելու:
  • Երեխայի անկողնուն մոտ պահեք գիշերանոթ:
  • Աջակցեք ձեր երեխային, որ օրվա ընթացքում առատ հեղուկներ խմի: Սա կօգնի, որ ավելի շատ մեզ արտադրվի և կնպաստի միզապարկի մեծացմանը:
  • Հոգ տարեք, որ երեխան անկողին մտնելուց առնվազն երկու ժամ առաջ սահմանափակի հեղուկների, այդ թվում՝ գազալցված և կոֆեին պարունակող այլ ըմպելիքների օգտագործումը:
  • Եթե երեխայի համար չեք օգտագործում «փամփերսներ» կամ այլ միջոցներ, ապա անկողնու դոշակը մեզից պաշտպանեք անջրաթափանց սավանով կամ այլ ծածկույթով:
  • Առավոտյան ժամերին ստուգեք երեխայի ներքնաշորերը և անմիզապահության նշաններ հայտնաբերելիս մի պարսավեք նրան: Դուք կարող եք նաև երկուսով լվանալ կեղտոտված շորերը:

Եթե փորձեք ձեր երեխային պատժել կամ նրան խիստ հանդիմանության արժանացնել, ձեր խոսքից կամ բացասական վերաբերմունքից երեխայի ինքնագնահատականը կարող է խիստ տուժել: Նույն կերպ, մի փորձեք ձեր երեխային ամաչեցնել ընտանիքի մյուս անդամների, ձեր ընկերների կամ նրա հասակակիցների մոտ: Դրա փոխարեն՝

  • գովեք և ձեր դրական վերաբերմունքով և հույզերով «պարգևատրեք» երեխային գիշերը «չոր» անցկացնելու համար կամ աջակցեք ու ըմբռնումով մոտեցեք, եթե այնուամենայնիվ, գիշերը նա դարձյալ «թրջել է»
  • երբեք մի պատժեք ձեր երեխային՝ «չհաջողված» գիշերվա համար
  • եղեք համբերատար և աջակցող ու հիշեք, որ գիշերային անմիզապահության մեջ ձեր երեխան որևէ մեղավորություն չունի
  • մի զայրացեք. ձեր զայրույթը ոչ մի կերպ չի կարող երեխային օգուտ տալ
  • մի արեք բաներ, որից ձեր երեխան կարող է ամաչել. դա բնավ չի օգնի, որ նա կարողանա ավելի լավ կառավարել իր միզապարկը:

Որոշ դեպքերում բժիշկը կարող է ավելի մեծ տարիքի երեխաներին նշանակել դեղեր: Սակայն գիշերային անմիզապահությունը կարող է կրկին հայտնվել այդ դեղերի ընդունումը դադարեցնելիս:

Երեխաների մեծ մասն այս խնդրից վերջնակապես ազատվում է վեցից տաս տարեկան հասակում:

Հոդվածը վերանայվել է՝ 11-05-2019