Ընդհանուր նկարագրություն

​Ամպիցիլինը հակաբիոտիկ է, որն օգտագործվում է որոշ բակտերիալ վարակների բուժման համար, ինչպիսիք են՝ շնչառական համակարգի վարակներ, միզուղիների վարակներ, մենինգիտ, սալմոնելոզ, էնդոկարդիտ​, ինչպես նաև նորածինների B խմբի ստրեպտոկոկերով վարակումը կանխարգելելու համար​:

Ամպիցիլինը պատկանում է «պենիցիլիններ» դասի հակաբիոտիկներին, որոնք տասնամյակներ շարունակ օգտագործվում են բակտերիալ վարակների բուժման համար: Այս հակաբիոտիկներն ունեն ազդեցության համանման մեխանիզմներ:

Պենիցիլինային հակաբիոտիկներն անմիջականորեն չեն սպանում բակտերիաները, սակայն կարող են կանխարգելել դրանց բազմացումը՝ խոչընդոտելով բջջապատի ձևավորումը: Բջջապատը բակտերիային անհրաժեշտ է, որպեսզի պահի բջջի պարունակությունը և պաշտպանի արտաքին միջավայրի ազդեցություններից: Առանց բջջապատի բակտերիան չի կարող գոյատևել:

Ամպիցիլինն արդյունավետ է բազմաթիվ տարբեր բակտերիաների դեմ, այդ թվում՝

Ամերիկյան FDA կազմակերպությունը Ամպիցիլինը հաստատել է դեռևս 1963թ.:

Օրինակներ

Պենիցիլինային խմբի այլ հակաբիոտիկներից են՝

Ցուցումներ

Ամպիցիլինն օգտագործվում է տարբեր վարակների բուժման համար, այդ թվում՝

Հակաբիոտիկների լայն կիրառության պատճառով բազմաթիվ բակտերիալ շտամներ դարձել են պենիցիլինների նկատմամբ կայուն, ուստի մինչև բուժման մեկնարկելն անհրաժեշտ է ծանր վարակներ հարուցող բակտերիաները պետք է ստուգվեն պենիցիլինների նկատմամբ կայունության նկատմամբ:

Կողմնակի ազդեցություններ

Ամպիցիլինի տարածված կողմնակի ազդեցություններից են՝

Այն անցինք, ովքեր ունեն այլ պենիցիլինների նկատմամբ ալերգիկ ռեակցիաների պատմություն, չեն կարող ստանալ Ամպիցիլին:

Այն անձինք, ովքեր ունեն պենիցիլինի հետ կապ ունեցող ցեֆալոսպորինների խմբի հակաբիոտիկների նկատմամբ ալերգիա (օրինակ՝ Ցեֆակլոր, Ցեֆալեքսին և Ցեֆպրոզիլ), կարող են պենիցիլինների նկատմամբ ալերգիա դրսևորել կամ չդրսևորել:

Ծանր, սակայն խիստ հազվադեպ հանդիպող ռեակցիաներից են՝ ցնցումներ, ծանր ալերգիկ ռեակցիաներ (անաֆիլաքսիա) և արյան թիթեղիկների կամ կարմիր գնդիկների քանակի կրճատում (թրոմբոցիտոպենիա կամ էրիթրոցիտոպենիա):

Ամոքսիցիլինը կարող է փոփոխել հաստ աղու բակտերիալ կազմը և խթանել որոշ բակտերիաների գերբազմացումը, օրինակ՝ Clostridium difficile, որն էլ կարող է առաջացնել հաստ աղու բորբոքում (կեղծթաղանթային կոլիտ): Այն մարդիկ, ովքեր Ամպիցիլինով բուժումը սկսելուց հետո նշում են կեղծթաղանթային կոլիտի նշաններ (փորլուծություն, մարմնի ջերմության բարձրացում, որովայնային ցավեր և, հնարավոր է նաև՝ շոկ), ապա պետք է անհապաղ կապ հաստատեն իրենց բժշկի հետ:

Այլ դեղերի, հավելումների և սննդի հետ փոխազդեցություններ

  • Պրոբենեցիդն առաջացնում է օրգանիզմում Ամպիցիլինի մակարդակի բարձրացում:
  • Ամպիցիլինի զուգակցումն Ալոպուրինոլի հետ կարող է բարձրացնել դեղով պայմանավորված մաշկային ցանի առաջացման հաճախականությունը:
  • Ամպիցիլինը կարող է նվազեցնել BCG և Typhoid կենդանի պատվաստանյութերի ազդեցությունները:

Հղիություն և կրծքով կերակրում

  • Ամպիցիլինը համարվում է հղիության ընթացքում անվտանգ դեղամիջոց (եթե չկա պենիցիլինների նկատմամբ ալերգիա):
  • Ամպիցիլինը արտազատվում է կրծքի կաթի մեջ և նորածնի մոտ կարող է առաջացնել փորլուծություն կամ ալերգիկ ռեակցիաներ, ուստի մոտ համար հնարավոր օգուտները պետք է դիտարկել նորածնի մոտ հնարավոր կողմնակի ազդեցությունների հետ համեմատության համատեքստում: Ամպիցիլինը կարող է նշանակվել նորածինների մոտ վարակային հիվանդություններ բուժելիս:

Դեղաչափեր

  • Բազմաթիվ վարակների բուժման համար Ամպիցիլինի սովորական ներքին ընդունման (օրալ) դեղաչափն է 250-500 մգ-ից օրական 4 անգամ, 7-14 օր:
  • Ներարկման ձևերի դեղաչափը տատանվում է 250-2000 մգ-ից օրական 4 անգամ:
  • Գոնորեայի բուժման համար միանվագ 3,5 գրամը (7 հատ 500 մգ պատիճ) տրվում է 1 գրամ Պրոբենեցիդի հետ: Պրոբենեցիդը դանդաղեցնում է Ամպիցիլինի նոյւթափախանակությունը, ուստի վերջինս ավելի երկար է մնում օրգանիզմում:
  • Ստամոքսում առկա սնունդը կրճատում է Ամպիցիլինի ներծծման չափը և արագությունը, ուստի, առավելագույն ներծծման համար պատիճը պետք է խմել ուտելուց առնվազն 1 ժամ առաջ կամ 2 ժամ հետո: Այնուամենայնիվ, ովքեր Ամպիցիլին խմելուց հետո նշում են սրտխառնոց կամ ստամոքսի խանգարում, կարող են պատիճը խմել սննդի հետ միասին:

Դեղաձևեր և պահպանում

Դեղաձևեր

  • Հաբեր
  • Պատիճներ
  • Փոշի ներքին ընդունման (խմելու) կախույթի համար (սուսպենզիա)
  • Փոշի ներարկման համար:

Պահպանում

  • Պատիճները և փոշիները պետք է պահպանել 15-30°C սենյակային ջերմաստիճանային պայմաններում:
  • Ջրի հետ խառնված փոշին պետք է օգտագործվի 7 օրվա ընթացքում, եթե պահպանվում է սենյակային ջերմաստիճանի պայմաններում կամ 14 օր՝ սառնարանային պայմանում պահպանելիս: Օգտագործումից հետո դրանք պետք լավ թափահարել:

Ամփոփում

Ամպիցիլինը հակաբիոտիկ է, որը նշանակվում է H. influenzae, N. gonorrhoea, E. coli, salmonella, shigella, ստրեպտոկոկներով և ստաֆիլակոկերի որոշ շտամներով հարուցված վարակները բուժելիս:

Մինչև դեղն ընդունելը հարկավոր է մանրամասն տեղեկանալ և ձեր բժշկի հետ քննարկել ցուցումների և հակացուցումների, կողմնակի ազդեցությունների, այլ դեղերի հետ փոխազդեցության, նախազգուշացումների, հղիության և կրծքով կերակրելու ընթացքում օգտագործման հարցերի մասին:

Ձեզ ներկայացված է մասնագիտական բնույթի նյութ: Հոդվածն ունի նաև ընդհանուր տեղեկատվական նշանակություն, սակայն, եթե դուք բժիշկ չեք, խիստ ցանկալի է դեղ ընդունելու վերաբերյալ որոշումներ կայացնել միայն ձեր բժշկի հետ միասին