Մազերը եղունգների հետ միասին հանդիսանում են վերնամաշկի (էպիդերմիս) եղջերային գոյացում։

Մազերը և եղունգներն անընդհատ աճում են վերնամաշկի կենդանի բջիջների շնորհիվ։

Մարմնի ամբողջ մակերեսը (մոտ 95 %), բացառությամբ շրթունքների, ափերի և ներբանների, ծածկված են մազերով։

Մազերն ունեն պաշտպանական նշանակություն, պահում են օդը և փոքրացնում ջերմատվությունը։

Բուն մաշկում (դերմիս) գտնվում են ճարպագեղձեր, որոնց արտազատուկը՝ մաշկային ճարպը օծում է մազերը (այն արտազատվում է մազապարկիկների մեջ), վերնամաշկի արտաքին շերտը և փափկացնում դրանք։ Այս ճարպը նաև արգելում է ջրի և այլ հեղուկների ներթափանցումը մաշկով։ Տարիքին զուգընթաց արտազատվող մաշկային ճարպի քանակը պակասում է, ուստի մազերն ու մաշկը դառնում են չոր։

Մազը բաղկացած է երկու մասից՝ մաշկի մակերևույթից դուրս ցցված ցողուն, որը մազի տեսանելի մասն է և մաշկի մեջ ընկղմված արմատ։ Մազարմատը վերջանում է մազի սոխուկով, որին կպած է մազի ծծակը։ Մազի սոխուկը պարուրված է մազապարկիկով (ֆոլիկուլ):

Այսպիսով, մազարմատները գտնվում են մազապարկիկների մեջ, որոնք շրջահյուսված են նյարդաթելերով և թեք դասավորված հարթ մկաններով։ Միջավայրի ջերմաստիճանի անկման, վախի կամ զայրութի դեպքում հարթ մկանները ռեֆլեքսորեն կծկվում են և մաշկի մակերեսին առաջանում են թմբիկներ՝ սագամաշկ (որի արդյունքում ջերմատվությունը նվազում է)։ Մազերի տեսակը կախված է մազապարկիկի ձևից. ուղիղ մազերը աճում են կլոր, թեթև գանգուրները՝ օվալ, իսկ շատ գանգուրները՝ երիկամանման ֆոլիկուլից։

Յուրաքանչյուր մազ բաղկացած է երեք շերտերից։

  • Արտաքին շերտը (cuticle) ունի պաշտպանական նշանակություն և կազմված է թեփուկների նմանվող բարակ բջիջներից, որոնք ծածկում են միմյանց տանիքի կղմինդրի նման։
  • Այս շերտի տակ մազի կեղևանյութն է (cortex), որը կազմված է ձգված բջիջներից, որոնք մազերին տալիս են ուժ և էլաստիկություն։ Այն պարունակում է մելանին գունանյութը, որը և որոշում է մազերի բնական գույնը։
  • Յուրաքանչյուր մազի կենտրոնում ուղեղային նյութ է (medulla), որը բաղկացած է փափուկ եղջերաբջիջներից և օդային խոռոչներից։ Այս շերտի նշանակությունն անհայտ է, սակայն ենթադրվում է, որ նրանով են սնուցում ստանում արտաքին մյուս երկու շերտերը: Սրանով կարելի է բացատրել նաև հիվանդության ժամանակ մազերի կտրուկ փոփոխությունը։

Մարդը գլխի վրա ունի 100-ից մինչև 150 հազար մազ:

Մեկ օրվա ընթացքում թափվող մազերի թիվը տատանվում է, բայց նորմայում կազմում է միջինը 100 մազ: Որպեսզի պահպանվի նորմալ ծավալը, մազերը պետք է փոխարինվեն նույն քանակով, որքան որ թափվել են: