Ֆիբրոմիալգիա. պատճառներ

Ֆիբրոմիալգիա. պատճառներ

Ֆիբրոմիալգիայի պատճառը լիարժեք հասկանալի չէ, սակայն ներկայում գերիշխում է այն վարկածը, որ հիվանդությունը կապված է գլխուղեղի, այլ ոչ թե մկանների և ոսկրերի հետ:

Հետազոտությունները փաստում են, որ ֆիբրոմիալգիայի դեպքում ցավը գլխավորապես զարգանում է ցավի հաղորդման ուղիների ոչ նորմալ գործունեության հետևանքով։ Հետազոտողները կարծում են, որ ֆիբրոմիալգիան բարձրացնում է ցավի նկատմամբ զգայնությունը՝ ազդելով կենտրոնական նյարդային համակարգի (գլխուղեղ և ողնուղեղ) կողմից ցավային և ոչ ցավային ազդանիշների վերլուծման վրա և իջեցնելով ցավային շեմը («կենտրոնական սենսիտիզացիայի» տեսություն): Սա չի նշանակում, որ ցավն իրական չէ, այլ այն, որ ցավը ծագում է գլխուղեղում, այլ ոչ թե մկաններում և ոսկրերում:

Միևնույն ժամանակ, գլխուղեղի ցավազգաց ընկալիչներն ամենայն հավանականությամբ զարգացնում են «ցավի հիշողության» մի տեսակ և դառնում են գերզգայուն՝ ցավային զգացողություն պատճառելով ինչպես ցավային, այնպես էլ ոչ ցավային ազդանիշներին:

Ֆիբրոմիալգիայի ժամանակ զարգացող որոշ նեյրոքիմիական խանգարումներ նաև ազդում են տրամադրության, քնի և կենսաուժի վրա, և դրանով է բացատրվում ֆիբրոմիալգիային ուղեկցող այնպիսի տիպիկ ախտանիշների զարգացումը, ինչպիսիք են տրամադրության խանգարումները, քնի հետ կապված խնդիրները և հոգնածությունը:

Հավանաբար գոյություն ունեն բազմաթիվ գործոններ, որոնք նպաստում են վերոնշյալ խանգարումներին, այդ թվում՝

  • գենետիկա. ֆիբրոմիալգիան հակված է հանդիպելու ընտանիքներում
  • վարակներ. որոշ հիվանդություններ նպաստում են ֆիբրոմիալգիայի դրսևորմանը կամ սրացմանը
  • ֆիզիկական կամ հուզական պատահարներ. երբեմն ֆիբրոմիալգիան դրսևորվում է որևէ ֆիզիկական պատահարից հետո (օրինակ՝ ճանապարհատրանսպորտային կամ դժբախտ պատահար):

Հետազոտողները նաև որոշակի փոխկապվածություն են նկարագրում Ֆիբրոմիալգիայի և այլ «գերզգայունության համախտանիշների» հետ, ինչպիսիք են քրոնիկ հոգնածության համախտանիշը (միալգիկ էնցեֆալիտ), բազմակի քիմիական գերզգայունությունները և գրգռված աղու համախտանիշը:

Ռիսկի գործոններ

Ֆիբրոմիալգիայի զարգացման ռիսկի գործոններից են՝

Հոդվածը վերանայվել է՝ 10-05-2021