Հեշտոցի հետին պատի արտանկում (ռեկտոցելե)

Ռեկտոցելեն տեղի է ունենում, երբ ուղիղ աղիքը (ռեկտում՝ հաստ աղու ամենաստորին հատված) արտափքվում է դեպի հեշտոցի հետին պատ, որի պատճառը օժանդակող հյուսվածքի թուլացումն է:

Այն հայտնի է նաև որպես «հետին պրոլափս» (արտանկում):

Ռեկտոցելեյի պատճառները

Պրոլափսը հեշտոցի մեջ արտափքումն է: Ռեկտոցելեն կամ հետին հեշտոցային պրոլափսն ի հայտ է գալիս, երբ արտափքումը պատճառվում է ուղիղ աղիքի մի մասով: Այն զարգանում է, երբ հեշտոցի և ուղիղ աղիքի միջև բարակ հյուսվածքային պատը թուլանում է: Պրոլափսն առաջանում է մանկական հասակում կամ որևէ այլ պատճառով, որը մեծացնում է փոքր կոնքի այս հյուսվածքների վրա ճնշումը:

Բոլոր այն պատճառները, որոնք թուլացնում են հեշտոցը կամ ուղիղ աղիքը շրջապատող մկանները, կարող են առաջացնել ռեկտոցելե:

Ռեկտոցելեն ավելի տարածված է հղի, ծննդաբերած կամ դաշտանադադարն անցած կանանց շրջանում:

Ռեկտոցելեն կարող է նաև առաջանալ հետևյալ պատճառներով՝

Ռեկտոցելեյի ախտանիշները

Հնարավոր է, որ դուք ունենաք ռեկտոցելե և չնշեք որևէ գանգատ:

Ռեկտոցելեյի գանգատներից ու նշաններից են՝

  • հեշտոցի պատին ներքին ուռածություն կամ փքվածություն («գրպանիկի» առկայություն)
  • հեշտոցի հետին պատը մատերով ուղղելու կարիք՝ ուղիղ աղիքը դատարկելու համար
  • փորկապություն կամ ուղիղ աղիքի լրիվ դատարկելու դժվարություն
  • կոնքահատակի վրա ճնշման, ծանրության կամ լցվածության զգացում
  • հեշտոցի «թուլացում»:

Այս ախտանիշները կարող են ծանրանալ երկար ժաանակի ընթացքում ոտքի վրա մնալուց հետո:

Որոշ կանանց մոտ ռեկտոցելեի ախտանիշները թույլ են, սակայն մյուսների համար հիվանդությունը կարող է ազդել նրանց կյանքի որակի վրա:

Ռեկտոցելեի ախտորոշումը

Եթե ունեք ռեկտոցելեին բնորոշոր ախտանիշներից որևէ մեկը, ապա այցելեք ձեր բժշկին: Հիվանդության վերաբերյալ զրույց տանելուց հետո բժիշկը հավանաբար կիրականացնեի «ներքին զննում» և կարող է առաջարկել նաև գերձայնային հետազոտություն (սոնոգրաֆիա):

Ռեկտոցելեի բուժումը

Ռեկտոցելեի բուժումը կախված է հիվանդության ծանրության աստիճանից:

Եթե ձեր ախտանիշները թույլ արտահայտված են, ապա բժիշկը կարող է առաջարկել կոնքահատակի (Կեգելի) վարժություններ:

Դուք կարող եք նաև մեղմացնել ռեկտոցելեի ախտանիշները՝ լինելով ֆիզիկապես ավելի ակտիվ, խմելով մեծ քանակությամբ ջուր և սննդում ավելացնելով բջջանքով հարուստ տեսականին, որոնք բոլորն էլ կօգնեն փորկապության կանխարգելմանը:

Բժիշկը կարող է նաև առաջարկել այսպես կոչված «պեսարի» օգտագործում, որը ներհեշտոցային պլաստիկ պարագա է:

Ծանր դեպքերում, երբ վերոնշյալ միջոցառումները որևէ օգուտ չեն տալիս, իսկ գանգատները խիստ անհանգստացնող են, ձեզ կարող է առաջարկվել վիրահատական բուժում, որի նպատակը հեշտոցի թուլացած հյուսվածքները վերականգնելն է: Վիրահատությունը կարող է իրականացվել որովայնային (տրանս-աբդոմինալ) կամ հեշտոցային (տրանս-վագինալ) մոտեցումներով, թեև վերջինս բազմաթիվ երկրներում այլևս խորհուրդ չի տրվում:

Հոդվածը վերանայվել է՝ 02-02-2021