Ակնե. բարդություններ

Ակնե. բարդություններ

Ծանր, չբուժված կամ վարակով բարդացած ակնեն կարող է լավանալուց հետո թողնել սպիներ և մաշկի գունավորման փոփոխություններ:

  • Սպիներ. ակնեին բնորոշ մաշկային ձևափոխումները՝ կորյակներ (կոմեդոններ), հանգույցիկներ (պապուլաներ), հանգույցներ (նոդուլներ), պզուկներ (թարախաբշտիկներ կամ պոստուլաներ), թարախաբշտեր (կիստաներ) հաճախ վնասում են բուն մաշկը (դերմա) և լավանալուց հետո թողնում սկսած ակնեի սպիներից մինչև հաստ կելոիդներ: Ամենատարածվածն ակնեին բնորոշ ատրոֆիկ սպին է (կազմում է ակնեից առաջացած սպիների 75%-ը), որը չի պարունակում կոլագեն: Ծանր կամ չբուժված ակներին բնորոշ գերաճական սպիները մնում են վերքի բուն եզրով, մինչդեռ կելոիդ սպիները կարող են ձևավորել հյուսվածք այդ սահմաններից դուրս։ Ակնեի պատճառով առաջացած կելոիդ սպիները առավել հաճախ զարգանում են տղամարդկանց և մուգ մաշկով մարդկանց շրջանում: Դրանք սովորաբար տեղակայվում են իրանին:
  • Մաշկի գունափոփոխություններ. Ակնեի լավացումից հետո ախտահարված մաշկը կարող է փոխել գույնը՝ դառնալ ավելի մուգ (հիպերպիգմենտացիա, ավելի հաճախ՝ որպես հանգուցավոր ակնեի հետևանք) կամ ավելի բաց (հիպոպիգմենտացիա): Հետբորբոքային հիպերպիգմենտացիան կարող է կանխվել և գունաթափվել ժամանակի ընթացքում, սակայն չբուժված հետբորբոքային հիպերպիգմենտացիան կարող է տևել ամիսներ, տարիներ կամ ողջ կյանքի ընթացքում մնալ անփոփոխ, եթե ախտահարվել են մաշկի խորը շերտերը։
  • Հոգեբանական և սոցիալական խնդիրներ. որոշ դեռահասների շրջանում ակնեի վերոնշյալ հետևանքները, հատկապես, եթե զարգանում են դեմքին, կարող են բերել հոգեբանական խնդիրների, ընկճվածության և ինքնամեկուսացման:

Հոդվածը վերանայվել է՝ 25-05-2021