Դիսեմինացված ներանոթային մակարդում. ախտորոշում

Դիսեմինացված ներանոթային մակարդում. ախտորոշում

Դիսեմինացված (տարածուն) ներանոթային մակարդման (ԴՆՄ) համախտանիշի վաղ ախտորոշումը կարող է մարդկային կյանք փրկել:

ԴՆՄ համախտանիշի առկայության վերաբերյալ բժիշկը կարող է կասկածել՝ ելնելով ձեր գանգատներից, առողջական վիճակից և անամնեզից, ինչպես նաև զննման և հետազոտության արդյունքներից:

Բժիշկը կարող է ձեզ հարցեր տալ ոչ վաղ անցյալում տարած հիվանդությունների, վնասվածքների կամ առողջական այլ խնդիրների վերաբերյալ, որոնք կարող են ԴՆՄ զարգացման պատճառ հանդիսանալ:

Բժշկական զննումը կարող է օգտակար տեղեկատվություն տրամադրել նույն այդ հիվանդությունների կամ սկսվող ԴՆՄ-ի մասին, օրինակ՝ արյունազեղումների կամ արյունահոսությունների հայտնաբերում:

ԴՆՄ-ի ախտորոշումը հաստատելու համար բժիշկը ձեզ կարող է նշանակել տարբեր, հատկապես՝ մակարդելիության գործոնների վերաբերյալ արյան հետազոտություններ: Օրինակ, բժշկին կարող են հետաքրքրել հետևյալ հարցերը՝

ԴՆՄ համախտանիշի ախտորոշումը դրվում է արյան հետազոտությունների հիման վրա, որոնցում կարող են հայտնաբերվել՝

  • թրոմբոցիտների քանակի կրճատում (թրոմբոցիտոպենիա` < 100.000, առավել ևս՝ < 50.000)
  • պրոթրոմբինային (PT) ժամանակի երկարացում (եթե նորմայից շեղումը առնվազն 3 վրկ. է, առավել ևս՝ 6 3 վրկ. է)
  • ցածր ֆիբրինոգեն (< 1,0 գ/լ)
  • բարձր D-դիմեր (ֆիբրինի քայքայման վերջնանյութերից է)

Հիմնվելով լաբորատոր ցուցանիշների վրա, բժիշկները հաճախ որոշում են ԴՆՄ-ի զարգացման փուլը և ծանրության աստիճանը:

Հոդվածը վերանայվել է՝ 02-02-2021