Երկաթ-դեֆիցիտային անեմիա. ախտորոշում

Երկաթ-դեֆիցիտային անեմիա. ախտորոշում

Երկաթ-դեֆիցիտային անեմիան ախտորոշելիս բժիշկը կարող է առաջարկել հետևյալ հետազոտությունները:

  • Արյան կարմիր բջիջների չափս և գույն. երկաթ-դեֆիցիտային անեմիայի ժամանակ արյան կենսանմուշի մանրադիտակով հետազոտությամբ արյան կարմիր բջիջները (էրիթրոցիտներ) սովորականից ավելի փոքր և գունատ են (հիպոքրոմ):
  • Հեմատոկրիտ. հեմատոկրիտն (Ht) ամբողջական արյան մեջ արյան կարմիր բջիջների ծավալային տոկոսն է: Չափահաս կանանց մոտ այս ցուցանիշի նորմալ միջակայքը 35,5-44,9 % է, իսկ չափահաս տղամարդկանց մոտ՝ 38,3-48,6 % (նորմալ միջակայքերը կախված են տարիքից):
  • Հեմոգլոբին. նորմայից ցածր հեմոգլոբինի (Hb) մակարդակները վկայում են անեմիայի առկայության մասին: Ընդհանուր առմամբ տղամարդկանց համար հեմոգլոբինի նորմալ միջակայք է համարվում 132-166 գ/լ, իսկ կանանց համար՝ 116-150 գ/լ (նորմալ միջակայքերը կախված են տարիքից)։
  • Այլ ցուցանիշներ. անեմիայի տեսակը և ծանրության աստիճանը գնահատելիս բժիշկները նաև կարող են հաշվի առնել արյան ընդհանուր հետազոտության այլ՝ ավելի քիչ հայտնի ցուցանիշներ: Օրինակ, եթե անեմիան երկաթ-դեֆիցիտային է, ապա արյան քննությամբ հայտնաբերվող առաջին շեղումներից կլինի RDW-ի (Էրիթրոցիտոմետրիկ կորի լայնության) մեծացումը, որը խոսում է այն մասին, որ էրիթրոցիտները չափերով միմյանցից զգալի տարբերվում են։ Ցածր MCV-ն (Էրիթրոցիտար միջին ծավալ) ևս վկայում է օրգանիզմում երկաթի պահեստների սպառման մասին և մատնանշում է, որ կան շատ փոքր չափերի էրիթրոցիտներ։ Ցածր MCH-ը (Էրիթրոցիտար միջին ծավալ), MCHC-ն (հեմոգլոբինի միջին կոնցենտրացիա) և MCV-ն թույլ են տալիս խոսել միկրոցիտար անեմիայի մասին։
  • Ֆերիտին. ֆերիտինը (FERR) սպիտակուց է, որն օգնում է օրգանիզմում երկաթի պահեստավորմանը: Ֆերիտինի ցածր մակարդակը վկայում է պահեստավորված երկաթի ցածր մակարդակի մասին:

Լրացուցիչ ախտորոշիչ թեստեր

Եթե արյան հետազոտությունները վկայում են երկաթ-դեֆիցիտային անեմիայի առկայության մասին, բժիշկը կարող է առաջարկել լրացուցիչ հետազոտություններ՝ ուղղված երկաթի պակասորդի պատճառի բացահայտմանը:

Օրինակ, ստամոքս-աղիքային արյունահոսությունների հայտնաբերման համար բժիշկը կարող է առաջարկել որևէ էնդոսկոպիկ հետազոտություն, օրինակ՝ գաստրոսկոպիա կամ կոլոնոսկոպիա, իսկ խոռոչային ներքին արյունահոսություններն ախտորոշելիս՝ գերձայնային հետազոտություն (սոնոգրաֆիա):

Հոդվածը վերանայվել է՝ 13-04-2021