Ռևմատիզմ․ բուժում

Ռևմատիզմ․ բուժում

Ռևմատիզմի բուժման նպատակն է մնացած A խմբի ստրեպտոկոկային բակտերիաների ոչնչացումը, ախտանիշների մեղմացումը, բորբոքման վերահսումը և հիվանդության կրկնման կանխարգելումը:

Ռևմատիզմի բուժման հիմնական մոտեցումները ներկայացվում են ստորև:

  • Հակաբիոտիկներ. օրգանիզմում դեռևս մնացած ստրեպտոկոկային բակտերիաները ոչնչացնելու համար բժիշկը նշանակում է պենիցիլիններ կամ այլ հակաբիոտիկներ: Հակաբիոտիկային բուժման կուրսն ավարտելուց հետո բժիշկը կարող է նշանակել մեկ այլ հակաբիոտիկ, որ կանխարգելի ռևմատիզմի կրկնությունը: Կանխարգելիչ բուժումը կարող է շարունակվել մինչև 21 տարեկանը կամ մինչև երեխան ավարտին հասցնի նվազագույն 5-ամյա բուժումը (երկու տարբերակներից ամենաերկարը): Եթե ռևմատիզմի ընթացքում զարգացել է սրտի բորբոքային ախտահարում, բժիշկը կարող է խորհուրդ տալ, որ կանխարգելիչ հակաբիոտիկային բուժումը շարունակվի մինչև 10 տարի կամ ավելի երկար:
  • Հակաբորբոքային բուժում. բժիշկը կարող է նշանակել որևէ ցավազրկող դեղամիջոց, օրինակ՝ Ասպիրին կամ Նապրոքսեն (Նապրոսին, Նապրելան, Անապրոքս DS), որ մեղմացվի բորբոքումը, տենդը և ցավը: Եթե ախտանիշները ծանր են կամ հակաբորբոքային դեղամիջոցները բավարար արդյունավետ չեն, բժիշկը կարող է նշանակել կորտիկոստերոիդներ:
  • Հակացնցումային դեղամիջոցներ. Սիդենհամի խորեայով պատճառված ակամա շարժումների ծանր ընթացքի դեպքում բժիշկը կարող է նշանակել հակացնցումային դեղամիջոցներ, ինչպիսիք են՝ Վալպրոյաթթու (Դեպակենե) կամ Կարբամազեպին (Կարբատրոլ, Տեգրետոլ և այլն):

Երկարաժամկետ բուժում

Քննարկեք բժշկի հետ, թե երեխան վերահսկման և երկարաժամկետ բուժման որ տեսակի կարիքն ունի:

Ռևմատիզմի հետևանքով սրտի ախտահարումը կարող է տարիներ շարունակ մնալ աննկատ: Երբ երեխան մեծանում է, անհրաժեշտ է պարբերաբար անցկացնել սրտի ստուգումներ:

Հոդվածը վերանայվել է՝ 07-07-2021