Սուր սինուսիտ. ախտորոշում

Սուր սինուսիտ. ախտորոշում

Բժիշկը սովորաբար ախտորոշում է սուր սինուսիտը ելնելով գանգատներից և արտաքին զննման տվյալներից:

Սուր սինուսիտի ախտորոշիչ մեթոդները կարող են օգնել ախտորոշման հաստատմանը:

  • Քթի հակակից ծոցերի դիտում. քթային էնդոսկոպն ազատ ծայրին ֆիբրոօպտիկական լույս ունեցող բարակ ճկուն խողովակ է, որը քթով մտցվում է դեպի անցուղիներ և դիտվում ծոցերը:
  • Պատկերման թեստեր. համակարգչային տոմոգրաֆիայով (ԿՏ) կամ մագնիսա-ռեզոնանսային տոմոգրաֆիայով (ՄՌՏ) ստացվում են քթի և քթի հարակից խոռոչների մանրակրկիտ պատկերները: Այս հետազոտությունները չբարդացած սուր սինուսիտի ժամանակ սովորաբար չեն նշանակվում, սակայն կարող են օգնել քթային շնչառության դժվարացման պատճառների կամ կասկածվող բարդությունների հայտնաբերմանը:
  • Քթային և ծոցային արտադրուկի նմուշառում (ցանքս). ընդհանուր առմամբ սուր սինուսիտի ախտորոշման մեջ մանրէաբանական թեստեր չեն նշանակվում, սակայն, եթե հիվանդությունը բուժմանը չի պատասխանում կամ վատթարանում է, կարող է առաջանալ բակտերիալ կամ սնկային վարակի հայտնաբերման անհրաժեշտություն:
  • Ալերգիայի թեստ. եթե բժիշկը կասկածում է, որ սուր սինուսիտի դրդապատճառն ալերգիան է, կարող է խորհուրդ տալ ալերգիայի մաշկային թեստ: Վերջինս անվտանգ և արագ թեստ է, որը կարող է հայտնաբերել քթային բորբոքման պատճառ հանդիսացող ալերգենը:

Հոդվածը վերանայվել է՝ 15-06-2021