Արթրիտ (հոդաբորբ)

Արթրիտ (հոդաբորբ)

Արթրիտը կամ հոդաբորբը մեկ կամ մի քանի հոդերի այտուցվածությունն ու լարվածությունն է:

Արթրիտի գլխավոր ախտանիշը հոդացավն ու կարկամությունն է, որը տիպիկ դեպքերում տարիքի հետ սաստկանում է:

Հոդաբորբը կարող է հանդիպել տարիքային բոլոր խմբերում և ստանալ թեթևից մինչև ծանր ընթացք։ Կարող է ախտահարվել ինչպես միայն մեկ հոդը (մոնոարթրիտ), այնպես էլ մի քանի հոդեր (պոլիարթրիտ), իսկ արթրիտը կարող է դրսևորվել որպես ինքնուրույն կամ առանձին հիվանդություն, ինչպես նաև որպես մեկ այլ՝ «արտահոդային» հիվանդության ախտանիշներից մեկը։

Արթրիտի ամենատարածված տեսակներն են օստեոարթրիտը և ռևմատոիդ արթրիտը: Օստեոարթրիտը պատճառում է հոդերի ներսում ոսկրերի ծայրերի շփումները մեղմացնող և սահունացնող հոդաճառների քայքայում: Ռևմատոիդ արթրիտը հիվանդություն է, որի ժամանակ իմունային համակարգը գրոհում և ախտահարում է հոդերը և սկսվում է հոդերի լորձաթաղանթի բորբոքումից:

Միզաթթուն և բյուրեղները, որոնք ձևավորում են, երբ արյան մեջ աճում է միզաթթվի քանակը, կարող են առաջացնել արթրիտի երրորդ ամենատարաճված տեսակը՝ պոդագրան: Վարակները և այլ հիվանդությունները, օրինակ՝ փսորիազը կամ համակարգային կարմիր գայլախտը կարող են առաջացնել արթրիտի այլ տեսակներ: Արթրիտի այլ տեսակներից են՝ պատանեկան (յուվենիլ) արթրիտ, անկիլացնող սպոնդիլոարթրիտ (Բեխտերևի հիվանդություն), ռեակտիվ արթրիտ, սեպտիկ արթրիտ, բութ մատի արթրիտ և այլն:

Բուժումը մեծապես կախված է արթրիտի տեսակից: Թեև հոդաբորբերի մեծ մասը վերջնական բուժում չունի, կան հիվանդության ընթացքը կառավարելի դարձնող տարբեր ուղիներ։ Արթրիտի բուժման գլխավոր նպատակն ախտանիշների մեղմացումն է և կյանքի որակի բարելավումը:

Հոդվածը վերանայվել է՝ 11-07-2021