Արթրիտ. բուժում

Արթրիտ. բուժում

Արթրիտի բուժումը կենտրոնանում է ախտանիշների մեղմացման և հոդերի գործունեության բարելավման վրա:

Մինչև լավագույն բուժման տարբերակը գտնելը կարող է բժիշկը փորձել մի քանի տարբեր բուժումներ կամ դրանց տարբեր զուգակցումներ:

Դեղամիջոցներ

Արթրիտի բուժման մեջ օգտագործվող դեղամիջոցների տեսակները մեծապես կախված են հոդերի ախտահարման տեսակից:

  • Ցավազրկողներ. այս դեղամիջոցներն օգնում են ցավի մեղմացմանը, սակայն չեն ազդում բորբոքման վրա: Դեղատոմս չպահանջող ամենահայտնի ցավազրկող դեղամիջոցը Ացետամինոֆենն է (Պարացետամոլ, Թայլենոլ և այլն): Ավելի ուժեղ ցավերի դեպքում բժիշկը կարող է դուրս գրել Տրամադոլ (Ուլտրամ, ԿոնԶիպ), Օքսիկոդոն (ՕքսիԿոնտին, Ռոքսիկոդոն և այլն) կամ Հիդրոկոդոն (Հիսինգլա, Զոհիդրո ER): Օփիոիդներն ազդում են կենտրոնական նյարդային համակարգի վրա և համարվում են հզոր ցավազրկողներ, սակայն երկար ժամանակ օգտագործելիս կարող են առաջացնել հոգեկան կամ ֆիզիկական կախվածություն:
  • Ոչ ստերոիդ հակաբորբոքային դեղամիջոցներ (ՈՍՀԲԴ). ՈՍՀԲԴ-ը նվազեցնում են ինչպես ցավը, այնպես էլ բորբոքումը: Դեղատոմս չպահանջող ՈՍՀԲԴ-ի օրինակներից են Իբուպրոֆենը (Ադվիլ, Մոտրին IB և այլն) և Նապրոքսենը (Ալեվե): Ներքին ընդունման (օրալ) ՈՍՀԲԴ-ը կարող են առաջացնել ստամոքսի գրգռում և բարձրացնել սրտամկանի ինֆարկտի կամ ինսուլտի ռիսկը: Որոշ ՈՍՀԲԴ նաև մատչելի են նրբաքսուքների (կրեմ) կամ գելի ձևով, որոնք կարող են քսվել հոդը ծածկող մաշկին:
  • Հակագրգռիչներ. մենթոլ կամ բիբարը կծու դարձնող կապսաիցին պարունակող որոշ նրբաքսուքներով (կրեմներ) և յուղերով ցավոտ հոդի շրջակա մաշկի նուրբ տրորումը կարող է արգելակել հոդից ցավային ազդանշանների տարածումը:
  • Հիվանդությունը ձևափոխող հակառևմատիկ դեղամիջոցներ (ՀՁՀՌԴ). այս խմբի դեղամիջոցները հաճախ նշանակվում են ռևմատոիդ արթրիտի բուժման մեջ, քանի որ դանդաղեցնում կամ դադարեցնում են իմունային համակարգի կողմից սեփական հոդերի ախտահարումը: ՀՁՀՌԴ-ների հանրահայտ օրինակներից են Մեթոտրեքսատը (Տրեքսալ, Ռասուվո և այլն) և Հիդրօքսիքլորխինը (Պլաքվենիլ):
  • Կենսաբանական պատասխանի ձևափոխիչներ. այս դեղամիջոցների մեծ մասը ստացվում է գենային ինժեներիայով և տիպիկ դեպքերում օգտագործվում է ՀՁՀՌԴ-երի հետ զուգակցված: Դրանք թիրախավորում են տարբեր սպիտակուցային մոլեկուլներ, որոնք ներգրավված են իմունային պատասխանի մեջ: Կան կենսաբանական պատասխանի ձևափոխիչների բազմաթիվ տեսակներ, որոնցից ավելի հաճախ նշանակվում են ուռուցքային նեկրոզի գործոնի արգելակիչները՝ Էտաներցեպտ (Էնբրել, Էրելզի, Էտիկովո), Ինֆլիքսիմաբ (Ռեմիկադ, Ինֆլեկտրա) և այլն: Այլ դեղամիջոցները թիրախավորում են բորբոքային գործընթացներում մասնակցող ուրիշ նյութեր, օրինակ՝ ինտերլեյկին-1 (IL-1) կամ ինտերլեյկին-6 (IL-6), յանուս-կինազ ֆերմենտներ կամ արյան սպիտակ բջիջների որոշ տեսակներ (B բջիջներ և T բջիջներ):
  • Կորտիկոստերոիդներ. դեղամիջոցների այս դասը, որը ներառում է Պրեդնիզոնը (Պրեդնիզոն Ինտենսոլ, Ռեյոս) և Կորտիզոնը (Կորտեֆ), նվազեցնում են բորբոքումը և ճիշում իմունային համակարգը: Կորտիկոստերոիդները կարող են նշանակվել ներքին ընդունման (օրալ) կամ ուղղակիորեն ցավոտ հոդի մեջ ներարկման ձևերով:

Ոչ դեղորայքային բուժում (թերապիա)

Արթրիտի որոշ տեսակների դեպքում ֆիզիոթերապիան կարող է օգտակար լինել: Բուժական ֆիզկուլտուրան և վարժանքները կարող են բարելավել շարժումների ծավալը և ամրապնդեն հոդերը շրջապատող մկանները: Որոշ դեպքերում բժիշկը կարող է խորհուրդ տալ շինաներ կամ այլ օժանդակող հարմարանքներ:

Վիրահատական բուժում

Եթե ոչ վիրահատական տարբերակները օգուտ չեն տալիս, բժիշկը կարող է առաջարկել վիրաբուժական միջամտություններ, օրինակ՝ հոդի վերականգնում կամ փոխարինում (պրոթեզավորում):

Հոդվածը վերանայվել է՝ 01-06-2021