Ուշագնացություն. ախտորոշում

Ուշագնացություն. ախտորոշում

Ուշագնացությունը կարճատև է, և ձեր գիտակցությունն ինքնուրույն վերականգնվում է, եթե չի առաջացել որևէ լուրջ հիվանդության պատճառով կամ ընկնելիս ծանր վնասվածք չեք ստացել:

Այնուամենայնիվ, ուշագնացության ձեր կարծիքով նույնիսկ «անհետևանք» դրվագների մասին պետք է տեղեկացնել բժշկին: Ուշագնացության պատճառի հայտնաբերումը կօգնի ձեզ, որ համապատասխան բուժման շնորհիվ կանխարգելեք նույն պատճառից մեկ այլ դրվագի առաջացումը:

Բժիշկը լսելով ձեր պատմությունը, հարցեր կտա ուշագնացության դրվագի, ինչպես նաև ձեր ընդհանուր առողջական վիճակի և առկա խնդիրների վերաբերյալ (օրինակ՝ ի՞նչ պայմաններում և հանգամանքներում եք կորցրել ձեր գիտակցությունը, ի՞նչ զգացողություններ են նախորդել դրան, ունե՞ք որևէ հիվանդություն և, եթե այո, ապա ի՞նչ բուժում եք ստանում՝ ի՞նչ դեղեր և ի՞նչ դեղաչափերով, արդյոք վերջերս փոփոխել եք դեղերը կամ դրանց դեղաչափերը և այլն):

Բժիշկը նաև կանցկացնի մանրակրկիտ զննում, այդ թվում՝ ստետոսկոպով սրտի լսում, անոթազարկի շոշափում, արյան ճնշման չափում (ամենայն հավանականությամբ՝ մի քանի անգամ, ձեր տարբեր դիրքերում՝ պառկած, նստած, կանգնած և այլն):

Ուշագնացության պատճառի փնտրտուքներում բժիշկը կարող է նաև առաջարկել տարբեր հետազոտություններ:

  • Էլեկտրասրտագրություն (ԷՍԳ). ԷՍԳ-ն չափում է ձեր սրտի ռիթմը և էլեկտրական ակտիվությունը՝ օգտագործելով վերջույթներին և կրծքավանդակի առաջային մակերևույթին տեղադրված էլեկտրոդներ: Որոշ դեպքերում բժիշկը կարող է խորհուրդ տալ ԷՍԳ հոլտեր մոնիթորինգ, որը թույլ է տալիս գրանցել 24 ժամյա կամ ավելի երկար տևողության ԷՍԳ:
  • Լաբորատոր թեստեր. արյան հետազոտությունները կարող են օգնել տարբեր հիվանդությունների ախտորոշմանը, օրինակ՝ դիաբետ (շաքարախտ), սակավարյունություն (օրինակ՝ երկաթ-դեֆիցիտային անեմիա) կամ սրտամկանի ինֆարկտ (կարդիոմարկերների միջոցով), որոնք կարող են ընթանալ ուշագնացության դրվագներով կամ բարձրացնել դրանց առաջացման ռիսկը:
  • Թեք սեղանի թեստ. եթե ձեզ մոտ ուշագնացության հանգեցնող ցածր արյան ճնշում առաջանում է ոտքի կանգնելիս (կոչվում է «օրթոստատիկ կամ դիրքային հիպոտենզիա»), թեք սեղանի թեստը կարող է գնահատել, թե ինչպես է ձեր մարմինը պատասխանում մարմնի դիրքի կտրուկ փոփոխությանը: Այս թեստի ժամանակ դուք պառկում եք հատուկ սեղանի վրա, որից հետո ձեր մարմնի վերին մասը կտրուկ բարձրացվում է՝ նմանակելով հորիզոնական դիրքից ուղղահայաց դիրքի կտրուկ փոփոխությունը, որից հետո համեմատվում են մինչև սեղանի թեքելը և դրանից հետո զարկերակային ճնշումները:
  • Քնային ծոցի մերսում. բժիշկը կարող է նուրբ մերսել ձեր քնային զարկերակը (անցնում է պարանոցով), որ ստուգի, թե արդյոք դա բերում է ուշագնացության ախտանիշների առաջացման:
  • Սթրես-թեստ. այս հետազոտությունը թույլ է տալիս գնահատել, թե ինչպես է ձեր սիրտը պատասխանում ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությանը: Սթրեստ-թեստի ժամանակ դուք քայլում եք «տրեդմիլ» կոչվող քայլուղու վրա կամ պտտում եք ստացիոնար հեծանիվի ոտնակները, այլ կերպ ասած՝ կատարում կառավարելի ծանրաբեռված աշխատանք: Այս ընթացքում բժիշկը հսկում է ձեր արյան ճնշումը և ԷՍԳ գրանցումները, որոնց շնորհիվ, ինչպես նաև հաշվի առնելով վարժանքի ընթացքում ձեր գանգատների ի հայտ գալը և ընդհանուր վիճակը, եզրակացնում է կրծքահեղձուկի «արհեստական» նոպայի առկայության մասին:
  • Էխոսրտագրություն. էխոսրտագրությունը կամ «սրտի էխոն» գերձայնային հետազոտություն է, որի միջոցով ստացվում է ձեր սրտի մանրակրկիտ կառուցվածքի պատկերը և դիտվում սրտի խոռոչների ու փականների գործունեությունը «ռեալ ժամանակի» մեջ: Էխոսրտագրության շնորհիվ բժիշկը կարող է հայտնաբերել սրտի իշեմիկ կամ ոչ իշեմիկ խնդիրներ: Հետազոտությունը կարող է իրականացվել նաև սթրես-թեստի հետ զուգակցված:
  • Էլեկտրոֆիզիոլոգիա. այս հետազոտության ժամանակ փոքր էլեկտրոդներ են տեղադրվում ձեր երակների ուղղությամբ և սրտի մեջ, որով գնահատվում է ձեր սրտի էլեկտրական ակտիվությունը և հաղորդականությունը: Էլեկտրոֆիզիոլոգիան թույլ է տալիս հայտնաբերել սրտի ռիթմի և հաղորդականության տարաբնույթ շեղումներ, որոնք կարող են առաջացնել ուշագնացություն կամ բարձրացնել վերջինիս առաջացման ռիսկը:
  • Պատկերման հետազոտություններ. որոշ դեպքերում բժիշկը նաև կարող է առաջարկել համակարգչային տոմոգրաֆիա (ԿՏ) կամ մագնիսա-ռեզոնանսային տոմոգրաֆիա (ՄՌՏ), որոնցից առաջինն օգտագործում է ռենտգենյան ճառագայթներ, իսկ երկրորդը՝ մագնիսական դաշտեր, որպեսզի ստացվեն ձեր օրգանների մանրակրկիտ պատկերները: Այս հետազոտությունները հաճախ նշանակվում են գլխուղեղի արյունատար անոթները զննելու համար, եթե կասկածվում է ուշագնացության նյարդաբանական պատճառի առկայություն:

Հոդվածը վերանայվել է՝ 13-04-2021