Ֆունկցիոնալ դիսպեպսիա (մարսողության խանգարում)

Ֆունկցիոնալ դիսպեպսիան մարսողության խանգարման կրկնվող գանգատներն ու ախտանիշներն են, որոնք չունեն որևէ տեսանելի պատճառ:

Ֆունկցիոնալ դիսպեպսիան նաև կոչվում է ոչ խոցային ստամոքսի ցավ կամ ոչ խոցային դիսպեպսիա, իսկ երբեմն նաև՝ մարսողության խանգարում կամ ստամոքսի խանգարում: Այն կոչվում է ֆունկցիոնալ, քանի որ ոչ թե որևէ հիվանդության արդյունք է, այլ առանձին առողջական խնդիր: Կա տեսություն այն մասին, որ ֆունկցիոնալ դիսպեպսիայի պատճառ կարող են հանդիսանալ աղիների զգացող (սենսոր) նյարդերից եկող ոչ նորմալ ազդանիշները և շարժիչ (մոտոր) նյարդերի ավելցուկային խթանումը:

Ֆունկցիոնալ դիսպեպսիան տարածված խնդիր է, որը կարող է լինել երկար շարունակվող, թեև ախտանիշները սովորաբար ընդմիջվող են՝ ժամանակի ընթացքում սրանում և մեղմանում են: Ախտանիշների այսպիսի շրջադարձերը կարող են շարունակվել օրեր, շաբաթներ կամ նույնիսկ ամիսներ և ազդել առօրյայի վրա: Գանգատները և ախտանիշները նմանվում են խոցին, օրինակ՝ ստամոքսի շրջանի ցավ կամ անհարմարավետության զգացողություն, որը հաճախ ուղեկցվում է փորափքանքով (մետեորիզմ), գղտոցով (ռուսերեն՝ отрыжка) և սրտխառնոցով, որոնք, որպես կանոն, կապված են սննդի ընդունման հետ:

Ֆունկցիոնալ դիսպեպսիան ախտորոշվում է կլինիկական նշանների և ստամոքսաղիքային, այդ թվում՝ բարձր թթվայնությամբ պայմանավորված հիվանդությունների, ինչպես նաև ոչ ստամոքսաղիքային հիվանդությունների բացակայության հիման վրա: Կարևոր է մարսողության խանգարումը տարբերակել սրտանոթային ախտանիշներից: Ֆունկցիոնալ դիսպեպսիայի բուժումը կազմակերպվում է, եթե որևէ այլ հիվանդություն չի հայտնաբերվում:

Հոդվածը վերանայվել է՝ 07-06-2021