Լարինգիտ․ ախտորոշում

Լարինգիտ․ ախտորոշում

Լարինգիտի ամենատարածված գանգատը ձայնի խռպոտացումն է:

Ձայնի փոփոխությունները կախված վարակի կամ բորբոքման աստիճանից և կարող են ձգվել թույլ խռոպոտումից մինչև ձայնի գրեթե ամբողջական կորուստ: Եթե ունեք քրոնիկ խռպոտացում, բժիշկը կարող է ուսումնասիրել հիվանդության պատմությունը և ախտանիշները: Նա կարող է լսել ձեր ձայնը և հետազոտել ձայնալարերը, ինչպես նաև ուղեգրել քիթ-կոկորդ-ականջաբանի խորհրդատվության:

Այս միջոցառումները երբեմն կարող են օգնել լարինգիտի ախտորոշմանը:

  • Լարինգոսկոպիա. սա հատուկ սարքի՝ լարինգոսկոպի օգնությամբ ձայնալարերի տեսողական զննումն է: Այլ դեպքերում բժիշկը կարող է օգտագործել օպտիկամալուխային լարինգոսկոպ, որը վերին շնչուղիների հետազոտման էնդոսկոպիկ սարք է: Լարինգոսկոպիայի ընթացքում բժիշկը կարող է խնդրել, որ խոսեք՝ այս ընթացքում դիտելով ու գնահատելով ձայնալարերի շարժումները:
  • Բիոպսիա. եթե բժիշկը տեսնում է կասկածելի շրջան, կարող է իրականացնել բիոպսիա՝ մանրադիտակային հետազոտության համար փոքր հյուսվածքի նմուշառում։

Հոդվածը վերանայվել է՝ 13-06-2021