Հեշտոցի կանդիդոզ. բուժում

Հեշտոցի կանդիդոզ. բուժում

Խմորասնկային վարակների բուժումը կախված է ախտանիշների ծանրության աստիճանից և վարակների հաճախականությունից:

Հեշտոցի կանդիդոզի թեթևից մինչև չափավոր ախտանիշների և ոչ հաճախակի դրվագների դեպքում բժիշկը կարող է խորհուրդ տալ հետևյալ միջոցները:

  • Կարճատև հեշտոցային բուժում. սովորաբար որևէ տեղային հակասնկային դեղամիջոցեի 3-7-օրյա օգտագործումը «մաքրում է» խմորասնկային վարակը: Տեղային օգտագործման հակասնկային դեղամիջոցները մատչելի են հեշտոցային նրբաքսուքների (կրեմ), քսուքների, հաբերի և մոմիկների ձևով և պարունակում են Միկոնազոլ (Մոնիստատ 3) և Տերկոնազոլ:
  • Միադեղաչափ ներքին ընդունման (օրալ) դեղամիջոցներ. բժիշկը նաև կարող է նշանակել ներքին ընդունման (օրալ) Ֆլուկոնազոլի (Դիֆլյուկան) միանվագ մեկ դեղաչափ: Հղի կանանց խորհուրդ չի տրվում օգտագործել օրալ հակասնկային դեղամիջոցներ: Ավելի ծանր ախտանիշների ժամանակ բժիշկը կարող է առաջարկել, որ 3 օրը մեկ ընդունեք 2 դեղաչափ:

Կրկին այցելեք բժշկին, եթե բուժումը չի վերացնում գանգատները կամ 2 ամսվա ընթացքում ախտանիշները կրկնվում են:

Եթե հեշտոցի կանդիդոզի ախտանիշները ծանր են կամ հաճախակի կրկնվում են, բժիշկը կարող է խորհուրդ տալ ավելի ուժեղ բուժում:

  • Երկարատև հեշտոցային բուժում. բժիշկը կարող է նշանակել որևէ տեղային հակասնկային դեղամիջոց` սկզբից 1-2 շաբաթվա ընթացում ամենօրյա, որից հետո՝ 6 ամսվա ընթացքում շաբաթական օգտագործման համար:
  • Բազմադեղաչափային ներքին ընդունման (օրալ) դեղամիջոցներ. բժիշկը նաև կարող է հեշտոցային բուժման փոխարեն նշանակել որևէ ներքին ընդունման (օրալ) հակասնկային դեղամիջոցի 2-3 դեղաչափ: Այնուամենայնիվ, հղի կանանց նման բուժում խորհուրդ չի տրվում:
  • Ազոլ-կայուն բուժում. եզակի դեպքերում բժիշկը կարող է առաջարկել հեշտոցային օգտագործման Բորաթթվի պատիճ: Նկատի ունեցեք, որ բերանով ընդունելու դեպքում Բորաթթուն կարող է դառնալ մահացու: Բորաթթվի հեշտոցային պատիճ նշանակվում է միայն այն դեպքում, երբ կանդիդա սնկերը սովորական հակասնկային միջոցների նկատմամբ կայուն են:

Հոդվածը վերանայվել է՝ 03-06-2021