ԳԷՌՀ (ռեֆլյուքս). ախտորոշում

ԳԷՌՀ (ռեֆլյուքս). ախտորոշում

Դեպքերի մեծ մասի ժամանակ բժշկի կողմից գաստրոէզոֆագեալ ռեֆլյուքս-հիվանդության ախտորոշումը (ԳԷՌՀ) մեծ դժվարություն չի ներկայացնում։

Նման դեպքերում ռեֆլյուքսը ախտորոշվում է՝ ելնելով ձեր գանգատներից և հիվանդության ախտանիշներից։

Սակայն կան դեպքեր, երբ անհրաժեշտ է լինում անցնել լրացուցիչ հետազոտություններ։ Մասնավորապես, նման դեպքերի անհրաժեշտությունը կարող է առաջանալ, երբ՝

  • ախտորոշումը հստակ չէ
  • ախտանիշները կայուն են և բուժմանը չեն ենթարկվում
  • հնարավոր է այլ՝ ուղեկցող հիվանդությունների առկայություն
  • հնարավոր են բարդություններ
  • առկա են լուրջ ախտանիշներ, օրինակ՝ կլման ակտի դժվարություններ, արյունային փսխում, մարմնի կշռի կորուստ։

ԳԷՌՀ-ի ախտորոշման մեջ ավելի հաճախ օգտագործվում են հետևյալ հետազոտությունները՝

  • բարիումի ընդունում, երբ դուք խմում եք ոչ թունավոր բարիում պարունակող հեղուկ, որի կերակրափողով շարժումը դիտվում է ռենտգեն հետազոտությամբ
  • էնդոսկոպիկ հետազոտություններ, որոնց միջոցով «ներսից» զննվում է կերակրափողի լորձաթաղանթը
  • 24-ժամյա ամբուլատոր pH-մոնիթորինգ, երբ քիթստամոքսային (նազոգաստրալ) զոնդի միջոցով հսկվում է ստամոքսահյութի թթվայնությունը։

Ավելի հազվադեպ, հատկապես կերակրափողի ուռուցքային հիվանդություններն ախտորոշելիս կարող են նշանակվել նաև համակարգչային շերտագիր (CT) կամ մագինսա-ռեզոնանսային տոմոգրաֆիա (ՄՌՏ):

Հոդվածը վերանայվել է՝ 02-02-2021