ՄԻԱՎ վարակ և ՁԻԱՀ. ախտորոշում

ՄԻԱՎ վարակ և ՁԻԱՀ. ախտորոշում

ՄԻԱՎ-ը կարող է ախտորոշվել արյան կամ թքի հետազոտությամբ, ընդ որում, կարող է առաջանալ կրկնակի հետազոտվելու կարիք:

ՄԻԱՎ-ի ախտորոշման հետազոտություններ

ՄԻԱՎ վարակի ախտորոշման համար օգտագործում են հետևյալ հետազոտությունները՝

  • Հակածին/հակամարմնի հետազոտություններ. այս հետազոտությունները սովորաբար պահանջում են երակային արյան նմուշառում: Հակածինները վիրուսի սեփական նյութերն են և սովորաբար հայտնաբերվում են (դրական պատասխան է ստացվում) ՄԻԱՎ-ով վարակվելուց հետո մինչև մի քանի շաբաթվա ընթացքում: Հակամարմիններն արտադրվում են իմունային համակարգի կողմից և կարող են հայտնաբերվել (դրական պատասխան ստացվել) ՄԻԱՎ-ով վարակվելուց շաբաթներ կամ ամիսներ անց: Համակցված հակածին/հակամարմինների թեստը կարող է ՄԻԱՎ-ը հայտնաբերել (դրական պատասխան տալ) վարակվելուց 2-6 շաբաթվա ընթացքում:
  • Հակամարմնի հետազոտություններ. այս հետազոտությունների միջոցով որոշվում է արյան կամ թքի մեջ ՄԻԱՎ-ի նկատմամբ հակամարմինների առկայությունը: ՄԻԱՎ-ի հայտնաբերման «արագ» (ռապիդ) թեստերի մեծ մասը, որը կարող է կատարվել նաև տանը, հակամարմինների հայտնաբերման թեստ է: Այս հետազոտությունը կարող է դրական պատասխան տալ ՄԻԱՎ-ով վարակվելուց 3-12 շաբաթ անց:
  • Նուկլեինաթթվի հետազոտություններ. այս հետազոտություններով որոշվում է արյան մեջ իրական վիրուսների առկայությունը, և, եթե վիրուսն առկա է, ապա՝ նաև դրանց տիտրը (կոչվում է նաև «վիրուսային ծանրաբեռնվածություն»): Սա համարվում է ՄԻԱՎ վարակը հաստատող հետազոտություն, որը բժիշկը կարող է նշանակել վարակվելու հավանական օրվանից սկսած առաջին մի քանի շաբաթվա ընթացքում:

Զրուցեք ձեր բժշկի հետ այն մասին թե ՄԻԱՎ-ի որ թեստն է ձեզ համար ամենահարմարը: Հիշեք նաև, որ, եթե այս հետազոտություններով ստացվել է բացասական պատասխան, ապա գուցե կարիք լինի շաբաթներ կամ ամիսներ անց կրկնել դրանք:

ՄԻԱՎ-ի փուլի և բուժման անհրաժեշտության որոշման հետազոտություններ

Եթե արդեն ախտորոշել են ՄԻԱՎ, կարևոր է դիմել մասնագետ բժշկին, որը կօգնի ձեզ՝

  • որոշելու, թե արդյոք կա՞ լրացուցիչ հետազոտությունների կարիք
  • որոշելու, թե ո՞ր հակառետրովիրուսային բուժումն է (ՀՌԲ) ձեզ համար լավագույնը
  • վերահսկելու հիվանդության զարգացումը և բուժման արդյունավետությունը:

ՄԻԱՎ վարակի ախտորոշումը հաստատվելուց հետո բժիշկը նշանակում է լրացուցիչ թեստեր, որ գնահատի հիվանդության փուլը և ընտրի ձեզ ամենահամապատասխանող բուժումը: Դրանցից են՝

  • CD4 T բջիջների քանակ. CD4 T լիմֆոցիտներն արյան սպիտակ բջիջների (լեյկոցիտներ) այն տեսակն են, որոնք թիրախավորվում և ախտահարվում են վիրուսի կողմից: Նույնիսկ եթե որևէ ախտանիշ չկա, ՄԻԱՎ-ը զարգանում և վերածվում է ՁԻԱՀ-ի, եթե ձեր CD4 T բջիջների քանակը հասնում է 200-ից ցածր թվերին:
  • Վիրուսային ծանրաբեռնվածություն (ՄԻԱՎ-ի ՌՆԹ). այս հետազոտությամբ չափվում է արյան մեջ վիրուսի քանակը (տիտր): ՀՌԲ նպատակն է հասնել արյան մեջ վիրուսային ծանրաբեռնվածության չհայտնաբերվող մակարդակի, որի շնորհիվ զգալիորեն կրճատվում է օպորտունիստական վարակների և ՄԻԱՎ-ի հետ կապված այլ բարդությունների հավանականությունը:
  • Դեղկայունություն. ՄԻԱՎ-ի որոշ շտամներ դեղերի նկատմամբ կայուն են: Այս հետազոտությունն օգնում է բժշկին որոշելու, թե արդյոք ձեզ մոտ առկա է դեղակայուն ՄԻԱՎ և ըստ այդմ կայացնելու բուժման վերաբերյալ ճիշտ որոշում:

Բարդությունների հայտնաբերման հետազոտություններ

Բժիշկը նաև կարող է նշանակել լաբորատոր կամ այլ թեստեր, որ ստուգի այլ վարակների կամ բարդությունների առկայությունը:

Հոդվածը վերանայվել է՝ 22-04-2021